ZASADY UDZIELANIA ŚWIADCZEŃ Z POMOCY SPOŁECZNEJ 

 
Prawo do świadczeń z pomocy społecznej, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, przysługuje:
 
  osobom posiadającym obywatelstwo polskie mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
 
cudzoziemcom mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na:
 
-  podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, lub w związku z uzyskaniem w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej,
 
- na podstawie zgody na pobyt tolerowany – w formie schronienia, posiłku, niezbędnego ubrania oraz zasiłku celowego,
 
mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, państw Europejskiego Porozumienia o Wspólnym Handlu - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konwencji Szwajcarskiej oraz członkom ich rodzin w rozmienieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium RP, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich UE i członków ich rodzin, posiadającym prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
 
 
Pomoc społeczna  umożliwia przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych tym, którzy nie są one w stanie sami ich pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Wspiera ich w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach  odpowiadających godności człowieka. Zadaniem pomocy społecznej jest także zapobieganie trudnym sytuacjom życiowym przez podejmowanie działań zmierzających do usamodzielnienia osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.
 
 
Prawo do świadczeń pomocy społecznej, na podstawie art. 7 Ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 roku, przysługuje osobom i rodzinom z powodu przyczyn, do których należą w szczególności:
 
1. ubóstwo,
2. sieroctwo,
3. bezdomność,
4. bezrobocie,
5. niepełnosprawność,
6. długotrwała lub ciężka choroba,
7. przemoc w rodzinie,
7a)  potrzeba ochrony ofiar handlu ludźmi, 
8. potrzeba ochrony macierzyństwa lub wielodzietności,
9. bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzeniu gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych i wielodzietnych,
10. brak umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze i osób po zwolnieniu z zakładu karnego,
11. trudności w integracji cudzoziemców,  którzy uzyskali w RP  status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
12. trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego,
13. alkoholizm lub narkomania,
14. zdarzenia losowe i sytuacje kryzysowe,
15.  klęska żywiołowa lub ekologiczna.
 
 
Miesięczny dochód osoby lub rodziny ubiegającej się o pomoc nie może być wyższy od kwoty określonej w Ustawie o pomocy społecznej  (tzw. kryterium dochodowe ustalone zgodnie z art. 8 ust 1 ustawy). 
 
Obecnie obowiązujące od 1 października 2018 roku kwoty wynoszą odpowiednio:
 
 osoba samotnie gospodarująca, której dochód nie przekracza kwoty  701,- zł.,
 osoba w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 528,- zł.,
 rodzina, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w  rodzinie,
  z 1 ha przeliczeniowego przyjmuje się dochód miesięczny w wys. 308,- zł.
 
Obok kryterium dochodowego powinien wystąpić co najmniej jeden z powodów powyżej wymienionych lub inne okoliczności uzasadniające udzielenie pomocy społecznej.
 
Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszone o:
 
 miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
 składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne,
 kwotę  alimentów świadczonych na rzecz innych osób.
 
Do dochodów nie wlicza się:
 
 jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego,
 zasiłku celowego, 
 wartości świadczeń w naturze,
 świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.
•  pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznanej na podstawie przepisów o systemie oświaty.
 

W razie wystąpienia rażących dysproporcji między wysokością dochodu a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną przez pracownika socjalnego, kierownik ośrodka może odmówić przyznania świadczeń z pomocy społecznej.

 
Pomoc społeczna polega w szczególności na:
 
  pomocy pieniężnej,
 pomocy niepieniężnej.
 
 
Pomoc pieniężna:
Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej mają osoby i rodziny, które spełniają przesłanki określone w ustawie o pomocy społecznej. W zależności od sytuacji osoby te mogą ubiegać się o:
 
 zasiłek stały,
 zasiłek okresowy,
 zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy,
 zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie,
•  pomoc dla rodzin zastępczych,
 pomoc na usamodzielnienie oraz kontynuowanie nauki, 
 świadczenie pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla cudzoziemców, którzy uzyskali w RP status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
  wynagrodzenie należne opiekunowi z tytułu sprawowania opieki przyznane przez sąd.
 

Pomoc niepieniężna:
Pomoc niepieniężna obejmuje:
 
  pracę socjalną,
  bilet kredytowany,
  składki na ubezpieczenie zdrowotne,
 składki na ubezpieczenie społeczne,
 pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie, 
 sprawienie pogrzebu,
 interwencja kryzysowa,
 schronienie,
  posiłek, 
  niezbędne ubranie,
  usługi opiekuńcze, w miejscu zamieszkania, w ośrodkach wsparcia oraz rodzinnych domach pomocy,
 specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania w ośrodkach wsparcia,
 mieszkanie chronione,
 pobyt i usługi w domu pomocy społecznej,
 opieka i wychowanie w rodzinie zastępczej i w placówce opiekuńczo-wychowawczej,
 pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc na  zagospodarowanie – w formie rzeczowej dla osób usamodzielnianych,
 szkolenia, poradnictwo rodzinne i terapia rodzinna prowadzone przez ośrodki adopcyjno - opiekuńcze.  
 
UWAGA!
POMOC W FORMIE PRACY SOCJALNEJ I PORADNICTWA UDZIELANA JEST BEZ WZGLĘDU NA DOCHÓD RODZINY
 
Jak uzyskać pomoc z GOPS?
- należy zgłosić się do GOPS w Wiśniewie ul. Siedlecka 13, w godz. 800-1600
- należy złożyć podanie opisując problem,
- pracownik socjalny w ciągu 14 dni odwiedza osobę lub rodzinę starającą się o pomoc w jej mieszkaniu w celu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego,
- osoba ubiegająca się o świadczenie zobowiązana jest do przedstawienia dokumentów potwierdzających dochody oraz innych zaświadczeń wymaganych przez pracownika socjalnego,
- ostateczną decyzję o przyznaniu pomocy lub jej odmowie podejmuje Kierownik Ośrodka z upoważnienia Wójta Gminy.
 
Klientowi  przysługuje odwołanie od decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 14 dni od otrzymania decyzji za pośrednictwem kierownika  Ośrodka.
 

Brak zgody na przeprowadzenie wywiadu jest równoznaczne z rezygnacją z pomocy. 
Strona występująca o pomoc powinna zgromadzić dokumenty stanowiące podstawę ustalenia jej danych personalnych, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej i materialnej. W trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego, w porozumieniu z klientem ustalany jest plan pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy mogą zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i możliwościom pomocy społecznej.
 

Kontrakt socjalny.
 
Kontrakt socjalny to pisemna umowa zawarta z osobą ubiegającą się o pomoc, określająca uprawnienia i zobowiązania stron umowy (osoby zwracającej się o pomoc, pracownika socjalnego oraz kierownika ośrodka). Zawarcie kontraktu socjalnego ma na celu określenie sposobu współdziałania w rozwiązywaniu problemów osoby lub rodziny, która znalazła się w trudnej sytuacji życiowej, z uwzględnieniem możliwości wykorzystania zasobów środowiska lokalnego. Kontrakt zawiera opis sytuacji życiowej osoby lub rodziny oraz opis działań koniecznych do podjęcia przez nią, a także formę, zakres i czas udzielanej przez Ośrodek pomocy. W kontrakcie odnotowuje się również wszystkie uwagi, dotyczące realizacji kontraktu. Okres, na jaki zawierany jest kontrakt socjalny dostosowywany jest z jednej strony do sytuacji życiowej, w jakiej znajduje się osoba zawierająca kontrakt, a z drugiej – do form wsparcia, zaproponowanych przez Ośrodek. 
 

Obowiązki osób i rodzin ubiegających się o pomoc społeczną: 
 
Osoby i rodziny, korzystające z pomocy społecznej, zobowiązane są do współpracy z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej. Nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub wykonywania prac społecznie użytecznych, o których mowa w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego przez osobę zatrudnioną, a także marnotrawienie przyznanych świadczeń, ich celowe niszczenie, będą marnotrawienie własnych zasobów finansowych oraz ich nieracjonalne wykorzystywanie może stanowić podstawę do ograniczenia lub odmowy przyznania świadczeń albo przyznanie pomocy w formie niepieniężnej. Również odmowa zawarcia kontraktu socjalnego lub nie wywiązywanie się z uzgodnień zawartych w kontrakcie może spowodować ograniczenie lub odmowę przyznania świadczenia.
 
Osoby i rodziny, korzystające ze świadczeń pomocy społecznej, są zobowiązane poinformować o każdej zmianie swojej sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń. Świadome wprowadzenie w błąd pracownika socjalnego może spowodować zmianę decyzji na niekorzyść strony oraz zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi, niezależnie od dochodu rodziny.